Klimecki Maurycy

Z Nowy Łowiczanin

Maurycy Klimecki

Maurycy Klimecki - (ur. 22 września 1893 r. w Łukowie - zm. 27 kwietnia 1967 r. w Łodzi), radca miejski, referent szkolnictwa, społecznik, gorliwy patriota.

Spis treści

Życiorys

Swoją naukę rozpoczął w Łukowie i kontynuował w gimnazjum w Białej Podlaskiej. Tam w 1905 roku brał udział w walce o szkołę polską. Jego matka, Kazimiera z Archimowiczów, starała się o założenie polskiej szkoły i biblioteki w Łukowie. Jego ojciec, Piotr Klimecki również był społecznikiem. Umarł w 1899 roku, a jego pogrzeb stał się wielką manifestacją mieszkańców Łukowa, zarówno Polaków, Rosjan jak i Żydów. Szkołę średnią ukończył w Warszawie, a następnie akademicki kurs dla wyższych urzędników komunalnych, zorganizowany przy warszawskiej Wyższej Szkole Handlowej. W 1918 r. rozpoczął studia na Wyższej Szkole Nauk Społecznych i Politycznych, jednak już w listopadzie je przerwał i wrócił do Łukowa. Tam objął stanowisko sekretarza Komitetu Samoobrony Narodowej i uczestniczył w rozbrojeniu Niemców. Od 11 listopada 1918 r. był sekretarzem Zarządu Miejskiego w Łukowie. Po 16 czerwca 1920 roku Klimecki wstąpił w szeregi Wojska Polskiego.

Praca

W 1921 r., na zjeździe burmistrzów w Białej Podlaskiej, gdzie honory gospodarza miasta pełnił jego stryj Walenty Klimecki, uczestniczył również burmistrz Łowicza dr Stanisław Stanisławski. Po tym spotkaniu za radą dra Stanisławskiego, Maurycy Klimecki przyjechał do Łowicza, gdzie rozpoczął swoją działalność. Od 5 czerwca 1921 r. do 31 października 1959 r. pełnił kolejno funkcje: referenta spraw ogólnych, gospodarki miejskiej oraz opieki społecznej, spraw zdrowotności, oświaty, kultury i turystyki. Od 1 listopada 1959 r. do 11 marca 1964 r. pracował w niepełnym wymiarze godzin, a po przejściu na emeryturę często przychodził do biura Prezydium Miejskiej Rady Narodowej, gdzie w miarę swoich sił pracował dla dobra miasta. Ostatnie miesiące życia spędzał w Miejskim Szpitalu w Łowiczu oraz w szpitalach łódzkich. Zmarł 27 kwietnia 1967 r. w szpitalu w Łodzi. Pochowany na cmentarzu Emaus w Łowiczu.

Działalność społeczna

Po powstaniu Związku Propagandy Turystyki Ziemi Łowickiej w 1935 r., Maurycy Klimecki stał się inspiratorem organizowanych co roku "Dni Łowicza" połączonych z wystawą sztuki ludowej i sprzedażą wyrobów rękodzielniczych W latach II wojny światowej Maurycy Klimecki uczestniczył w akcji ratowania pamiątek polskich, zbiorów muzealnych, bibliotecznych i archiwalnych. Uratował od zniszczenia wnętrze sali radzieckiej, m.in. zaklejając ściany z polichromią gazetami. Razem z Janem Wegnerem i ks. Józefem Kopczewski - kapelanem sióstr bernardynek w Łowiczu, zawiązał komitet ds. ekshumacji zwłok żołnierzy poległych w okolicach Łowicza w czasie bitwy nad Bzurą. Dokonano wówczas ekshumacji w 10 miejscowościach, m.in. w Łowiczu, Domaniewicach, Kiernozi, Rydwanie, Kompinie i Bednarach. Dokumenty dotyczące działalności tej komisji przechowywał przez okres wojny i okupacji. Po 1945 roku uczestniczył w odbudowie miasta po zniszczeniach wojennych. Był współorganizatorem Spółdzielni Mieszkaniowej w Łowiczu, Spółdzielni "Sztuka Łowicka" oraz łowickiego zespołu pieśni i tańca. Był jednym z pierwszych działaczy, obok dr Jana Wegnera i Heleny Dietrich, wznowionego w 1953 roku Oddziału łowickiego PTTK oraz organizatorem pierwszego kursu dla przewodników. Angażował się również w akcję na rzecz Społecznego Funduszu Odbudowy Szkół i Stolicy. Przez wiele lat był wiceprzewodniczącym Komisji Kultury PRN oraz członkiem honorowym Towarzystwa Przyjaciół Muzeum w Łowiczu. Za swoją wieloraką pomoc i oddanie dla mieszkańców Łowicza otrzymał przydomek "Radcy".

Varia

  • W 1970 roku Towarzystwo Przyjaciół Łowicza i Ziemi Łowickiej na jego grobie umieściło pamiątkową tablicę z napisem: Pamięci Maurycego Klimeckiego, troskliwego serca, zasłużonemu Ojczyźnie i Łowiczowi - Towarzystwo Przyjaciół Łowicza i Ziemi Łowickiej 1970 roku.
  • Obecnie jedna z ulic w Łowiczu nosi jego imię.

Życie prywatne

Maurycy Klimecki był dwukrotnie żonaty. Jego pierwsza żona Eulalia, zmarła po nieszczęśliwym wypadku, tracąc nienarodzone dziecko. Po raz drugi ożenił się z wdową, mając już 37 lat, ale to małżeństwo szybko się rozpadło.

Odznaczenia

  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
  • Srebrna Odznaka Odbudowy Stolicy
  • Srebrny Krzyż Zasługi (dwukrotnie)
  • Złoty Krzyż Zasługi
  • Honorowa Odznaka Walki o Szkołę Polską
  • Odznaka Zasłużonego Działacza Kultury
  • Złota Odznaka PTTK
  • Odznaka Zasłużonego Działacza Turystyki
  • Honorowa Odznaka Województwa Łódzkiego
  • Odznaka Tysiąclecia Państwa Polskiego

Źródła

  • Owczarek - Cichowska Alina, Zapomniany Pan Radca Maurycy Klimecki, [w:] CDN - Notatnik Kulturalny, vol. 2 nr 5(12) 1998. ISSN 1428-2534.
  • Wegner Jan, Maurycy Klimecki, [w:] Jan Wegner Serce i Umysł dla Łowicza. Wybór artykułów, oprac. M. Wojtylak, Łowicz 2009, s.155 - 157.
  • PTTK Oddział w Łowiczu
Osobiste