Świątkowska Anna

Z Nowy Łowiczanin

Anna Świątkowska - ( ur. 30 października 1915 r. Kowale - zm. 14 listopada 2007 r.) Kustosz Muzeum Narodowego, Oddział w Łowiczu.

Henryk i Anna Świątkowscy

Spis treści

Życiorys

Edukacja

Szkołę średnią ukończyła w Piotrkowie Trybunalskim. Po maturze przez kilka tygodni uczęszczała na Uniwersytet Ludowy im. Władysława Orkana w Szycach pod Krakowem, aż do jego zamknięcia. W roku 1936 rozpoczęła studia na Wolnej Wszechnicy Polskiej, początkowo na Wydziale Ekonomii, a następnie na Wydziale Pedagogicznym, w sekcji społeczno-oświatowej pod kierunkiem prof. Heleny Radlińskiej. Jeszcze przed wojną obroniła pracę półdyplomową pt. Spadek liczby szkół elementarnych w Królestwie Polskim w latach 1819 - 1821. Praca spłonęła razem z gmachem Wolnej Wszechnicy Polskiej we wrześniu 1939 r. Czasy II Wojny Światowej spędziła pod Białymstokiem, we wsi Siekierki, gdzie prowadziła tajne nauczanie oraz punkt kontaktowy poczty i prasy Armii Krajowej. Po wojnie studiowała Pedagogikę Społeczną na Uniwersytecie w Łodzi. Pracę magisterską Losy i sytuacja sierot i półsierot wojennych obroniła w 1946 roku.

Praca

Pracowała w Instytucie Służby Społecznej w Łodzi, prowadząc badania nad sierotami w Pabianicach i Skierniewicach, jednocześnie studiując etnografię na . W 1948 roku po przeniesieniu się do Warszawy, rozpoczęła pracę w Towarzystwie Uniwersytetów Ludowych, a po jego rozwiązaniu w Instytucie Oświaty Dorosłych, następnie w Urzędzie Rady Ministrów, w Biurze Oświaty i Kultury, a od 1952 r. w Zarządzie Głównym Związku Samopomocy Chłopskiej, w dziele kulturalno-oświatowym.

W Łowiczu

W 1954 roku wyszła za mąż za Henryka Świątkowskiego i zamieszkała w Łowiczu. W 1957 roku podjęła pracę w Muzeum Narodowym, oddział w Łowiczu, na stanowisku starszego asystenta w dziale oświatowo-naukowym, a w 1963 roku objęła kierownictwo tego działu. W 1959 roku była jednym z członków założycieli Towarzystwa Przyjaciół Muzeum w Łowiczu, i przez następne dwadzieścia pięć lat działała niezwykle aktywnie w tym stowarzyszeniu. Początkowo oprowadzała w Muzeum wycieczki, potem zajęła się popularyzacją twórczości ludowej, i ochroną zabytków etnograficznych. Prowadziła w muzeum lekcje dla młodzieży, które stały się wzorem dla pracowników placówek muzealnych. Organizowała wystawy, wydawała katalogi i przewodniki. Poświęciła się również działalności badawczej, której owocem było wiele prac naukowych o wycinance łowickiej (Łowicka wycinanka), wnętrzu mieszkalnym (Wnętrze chałupy księżackiej) i obrzędowości (Łowickie zwyczaje i obrzędy doroczne). Z ramienia muzeum współpracowała ze Spółdzielnią Pracy Rękodzieła Ludowego i Artystycznego „Sztuka Łowicka" w Łowiczu. Współpracowała również z PTTK biorąc udział w szkoleniu przewodników w regionie łowickim. W 1973 roku otrzymała tytuł kustosza. Była wielokrotnie nagradzana za działalność kulturalno-oświatową.

Emerytura

Po przejściu na emeryturę w 1985 roku, publikowała jeszcze prace naukowe oraz pracowała w Spółdzielni „Sztuka Łowicka", jako konsultant etnograficzny. W podsumowaniu działalności zawodowej, swojej i męża Henryka, napisała: Najważniejszym zadaniem realizowanym przez nas w ciągu trzydziestu kilku lat pracy w Muzeum w Łowiczu, była ochrona dziedzictwa kulturowego regionu łowickiego. Zmarła 14.11.2007 roku.

Bibliografia

  • Świątkowska Anna, Wspominam moje życie, [w:] Roczniki Łowickie, T. VIII, Łowicz 2011, s. 294 - 333.
Osobiste