Artymowska Zofia

Z Nowy Łowiczanin

Zofia i Roman Artymowscy.

Zofia Artymowska de domo Bochenek– (ur. 16 stycznia 1923 r. w Krakowie – zm. 2000 r. Warszawie) – malarka, graficzka, współzałożycielka fundacji "Promocja Polskiej Sztuki Wizualnej" z siedzibą w Łowiczu.


Spis treści

Życiorys

Wykształcenie

Zofia Artymowska (druga połowa lat 90-tych).

W latach 1945 – 1950 studiowała na Wydziale Malarstwa krakowskiej ASP, gdzie uzyskała dyplom w pracowni Eugeniusza Eibischa.

Praca

Kamienica Gizów na Rynku Starego Miasta 29 w Warszawie. W 1953 r. fasada budynku została ozdobiona polichromiami Romana i Zofii Artymowskich

W latach 1950-51 pracowała jako asystentka w Katedrze Perspektywy na krakowskim APS. Od 1952 r. na Wydziale Malarstwa ASP w Warszawie. Od 1971 uczyła też we wrocławskiej PWSSP. W 1970 zainaugurowała swój główny cykl malarski.

W 1952 r. zawarła związek małżeński z Romanem Artymowskim. W 1954 r. z grupą artystów przystąpiła do opracowania pierzei czterech kamienic Rynku Starego Miasta w Warszawie. W 1953 r. wspólnie z mężem wykonała fresk na elewacji kamienicy Rynku Starego Miasta 29, przedstawiający martwą naturę i amorki. Do 1957 r. wykonała również sgraffito przy ul. Nowomiejskiej 2, przy Kościelnej 13 oraz przy Nowym Rynku 27, a także fresk na Freta 53/55.

Po 1957 r. wykonywała kompozycje niefiguratywne w mozaice ceramicznej i monotypie. Swoje dzieła wystawiała w Galerii Krzywego Koła w Warszawie.

Podczas kilkakrotnych dłuższych pobytów w Iraku (1959-60, 1964-68, 1977-79) wykładała malarstwo ścienne i rysunek na Uniwersytecie w Bagdadzie. Wykładała również w Tahrrer College na Uniwersytecie w Teheranie.

Od 1962 r. redagowała pismo graficzne "Argumenty" i współpracowała z tygodnikiem „Świat”. Była komisarzem wystawy malarstwa polskiego Intergroup 62 w Niemczech. Podjęła również pracę pedagogiczną we wrocławskiej PWSSP na Wydziale Projektowania w Pracowni Malarstwa i Rysunku.

W 1974 r. wystawiała swoje prace w warszawskiej Galerii Zapiecek i w The Mall Galeries w Londynie. W 1975 r. wzięła udział w wystawach we Francji i Holandii. Prezentowała poliformy na wystawach w Galerii Domu Artysty Plastyka w Warszawie i w Galerii Sztuki Współczesnej w Chełmie.

W Łowiczu

Pałac gen. Stanisława Klickiego - wyremontowany i zamieszkany przez Artymowskich od połowy lat 70 -tych.

Od połowy lat 80. małżeństwo Artymowskich zamieszkało w Łowiczu w odrestaurowanym własnymi środkami pałacyku gen. S. Klickiego, przodka Zofii Artymowskiej. Restauracją założenia pałacowo – ogrodowego zajęli się już w połowie l. 70. W odbudowanym pałacyku na górze znalazły miejsce pomieszczenia mieszkalne, a na dole pracownia Artymowskiej i sala wystawowa. Jej mąż natomiast posiadał pracownię w osobnym budynku na terenie parku. W latach 90. na parterze urządzono również galerię i izbę pamiątek poświęconą gen. Stanisławowi Klickiemu.

W 1992 r wraz z mężem Romanem założyła fundację "Promocja Polskiej Sztuki Wizualnej" z siedzibą w Łowiczu.

Zofia Artymowska zmarła w 2000 r. w Warszawie. Oboje z mężem zostali pochowani na Powązkach w Warszawie.

Technika artystyczna

Malarka posługiwała się w swoich pracach formą walca. Ta forma w grze ze światłem była formą modularną, wyjściową dla jej twórczości. Układ tej figury w jej pracach stwarza wrażenie całości i dążności ku praprzyczynie. Walec był dla artystki jedynym elementem składowym świata, z którego powstawały szersze rzeczywistości. Od 1968 roku tworzyła cykl "Poliformy", w którym posługiwała się zwielokrotnionym modułem formy cylindrycznej.

Ważniejsze wystawy

Zofia Artymowska była utytułowaną artystką. Miała 30 indywidualnych wystaw, m.in. w warszawskiej „Zachęcie”, w Fundacji Kościuszkowskiej w Nowym Jorku, w Pradze, Budapeszcie, Bagdadzie. Poza tym brała udział w wielu wystawach zbiorowych m.in.: w Monachium, Meksyku, Santa Cruz de Tenerife, Bogocie, Paryżu, Kolonii, Edynburgu, New Delhi, Teheranie, Caracas, Bredzie, Kairze, Ammanie, Stuttgardzie, Pekinie, Ankarze, Londynie, i Kuwejcie.

Prace artystki w zbiorach

Jej prace wiszą w Muzeum Narodowym w Warszawie i Krakowie, w Museo de Bellas Artes w Bogocie, Museum of Modern Art w Bagdadzie, Muzeum w Bochum oraz w wielu kolekcjach prywatnych i muzeach okręgowych, m.in. w Stanach Zjednoczonych, byłym ZSRR, Szwecji, Danii, Wielkiej Brytanii, Francji, Iraku, Iranie, Niemczech.

Odznaczenia

  • Nagroda państwowa II stopnia za wykonanie polichromii na elewacji Rynku Starego Miasta 29 w Warszawie (1953);
  • Złoty Krzyż Zasługi za sgraffito przy ul. Nowomiejskiej 2 w Warszawie (1954).

Źródła:

  • “Gdy Polak w Polaku jest orzeł...” rzecz o sławnych Łowiczanach, praca zbiorowa, wyd. przez UM w Łowiczu, Łowicz 2006, s. 11 – 12.
  • Wojasiński Rafał, Pewnie nie potrzebna ale jest, [w:] Nowy Łowiczanin, nr 43/1997, s. 6.
  • Strona gaga galeria
  • Strona agraart
Osobiste