Fabijański Stanisław

Z Nowy Łowiczanin

Stanisław Fabijański

Stanisław Fabijański (ur. 18 stycznia 1911 r. w Wierznowicach; zm. 8 listopada 1996 r. w Łowiczu) - prawnik, działacz ruchu ludowego; w okresie międzywojennym m.in. prezes zarządu mazowieckiego ZMW. Podczas okupacji Delegat Rządu na Kraj w powiecie łowickim, stał na czele powiatowego Kierownictwa Ruchu Ludowego, był członkiem komendy obwodu BCh. Po wojnie działacz (PSL, następnie ZSL); współzałożyciel ŁSM oraz Koła Wychowanków Szkół Średnich Ogólnokształcących w Łowiczu. Honorowy Obywatel Łowicza

Spis treści

Wykształcenie

Szkołę średnią - Gimnazjum Męskie im. Ks. Józefa Poniatowskiego w Łowiczu ukończył w 1933 r. W czasie studiów na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego działał w organizacji studenckiej - Polskiej Akademickiej Młodzieży Ludowej "WICI". W późniejszych latach był Prezesem Mazowieckiego Związku Młodzieży Wiejskiej "WICI". Funkcję tę pełnił aż do wybuchu II wojny światowej.

Okres II wojny światowej

We wrześniu 1939 r. walczył w obronie Warszawy jako żołnierz Ochotniczych Batalionów Obrony Warszawy. W czasie okupacji współorganizował podziemne wojsko na terenie dawnego powiatu łowickiego, współtworzył Bataliony Chłopskie. W 1941 r. został powołany przez Rząd Emigracyjny na stanowisko delegata na powiat łowicki (1941-1943). W tym czasie doprowadził do połączenia prawie wszystkich organizacji podziemnych w powiecie łowickim. W latach 1940-1945 był przewodniczącym Powiatowego Kierownictwa Ruchu Ludowego w Łowiczu.

Praca

Od 1949 r. członek ZSL. Pracował w dziale prawnym Naczelnego Komitetu Polskiego Stronnictwa Ludowego. Po opuszczeniu kraju przez Stanisława Mikołajczyka wraz z innymi działaczami znajdował się pod ścisłym nadzorem służb bezpieczeństwa publicznego. Po odbyciu aplikacji sądowej i adwokackiej w 1952 r. był adwokatem w Łowiczu. Jako adwokat starał się pomagać tym wszystkim, którzy potrzebowali pomocy. Często w ogóle nie brał wynagrodzenia i chętnie pomagał najbiedniejszym.

Z Kołem Wychowanków i Wychowanek Szkół Średnich Ogólnokształcących w Łowiczu związany był od chwili jego powstania - był jednym z jego współorganizatorów. W pierwszej kadencji był Członkiem Komisji Rewizyjnej, w drugiej Sekretarzem Zarządu, a w latach 1968 - 1973 Prezesem Zarządu. Łącznie w Kole działał przez sześć kadencji. Dzięki m.in. jego staraniom, w roku 1973, Liceum Ogólnokształcące im. Józefa Chełmońskiego odznaczone zostało Medalem Komisji Edukacji Narodowej.

Zmarł 8 listopada 1996 roku w Łowiczu. Pochowany został na Cmentarzu Katedralnym.

Odznaczenia

Za działalność społeczną i zawodową otrzymał

W 2004 r. dostał pośmiertny tytuł Honorowego Obywatela Miasta Łowicza.

Źródła

  • Gdy Polak w Polaku jest orzeł... rzecz o sławnych Łowiczanach, praca zbiorowa, wyd. przez UM w Łowiczu, Łowicz 2006, s. 29.
  • Waligórski Wojciech, On był zawsze czysty, [w:]Nowy Łowiczanin, nr 46/1996, s. 1.
  • Z dziejów średnich szkół ogólnokształcących i koła wychowanków w Łowiczu, wyd. przez Koło Wychowanków i Wychowanek Szkół Średnich Ogólnokształcących w Łowiczu, Łowicz 2000, s. 315.

Linki zewnętrzne

Osobiste