Zbudniewek Jan

Z Nowy Łowiczanin

(Przekierowano z Jan Zbudniewek)
Jan Zbudniewek

Jan Zbudniewek (ur. 6. grudnia 1898 r. Lnisno - zm. 23 czerwca 1981 r. Łowicz) - Honorowy Obywatel Łowicza. Nauczyciel, uczestnik wojny bolszewickiej w 1920 r. W okresie okupacji organizował tajne nauczanie. Po wojnie dyrektor gimnazjum i liceum w Łowiczu. Był organizatorem i wieloletnim dyrektorem Liceum Medycznego w Łowiczu.

Spis treści

Wykształcenie

W 1908 roku, zgodnie z wolą ojca, wyjechał do Łowicza, gdzie został uczniem pierwszej klasy Szkoły Realnej. Wybuch I wojny światowej w 1914 roku przerwał dalsze kształcenie.

W 1915 roku, w porozumieniu z ojcem zorganizował w rodzinnej wsi szkołę elementarną. Został jej pierwszym nauczycielem. Po ustabilizowaniu się sytuacji na froncie wrócił do Łowicza. 6 września 1916 roku został wpisany na listę uczniów klasy szóstej Państwowego Gimnazjum im. Ks. J. Poniatowskiego. Świadectwo dojrzałości otrzymał 14 czerwca 1919 roku. W październiku tego samego roku podjął studia na wydziale filozoficznym Uniwersytetu Warszawskiego. Studiował matematykę i fizykę. W trakcie studiów, w roku 1920 wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Dyplom z prawem nauczania matematyki i fizyki otrzymał w 1923 roku.

Działalność zawodowa

Tablica pamiątkowa, umieszczona w kościele pijarskim w Łowiczu.

Pierwszą pracę w szkole średniej podjął w prywatnym gimnazjum w Milanówku, gdzie dyrektorem był Jan Wojnicz-Sianożęcki. 19 listopada 1928 roku otrzymał dyplom nauczyciela szkół średnich. Po sześciu latach pracy przeniósł się do Włocławka, gdzie uczył matematyki w żeńskim prywatnym gimnazjum. Władze oświatowe, widząc jego zaangażowanie, przeniosły go w 1935 roku do Łowicza na stanowisko pełniącego obowiązki dyrektora Państwowego Gimnazjum im. Ks. J. Poniatowskiego. W trzy lata później został mianowany dyrektorem Pierwszego Państwowego Liceum i Gimnazjum im. Ks. Józefa Poniatowskiego w Łowiczu.

W roku 1960 rozpoczął prace związane z organizacją Liceum Medycznego w Łowiczu. Został pierwszym jego dyrektorem. W 1964 roku nadzorował prace przy budowie nowego gmachu szkoły, który oddany został do użytku 12 lutego 1968 roku. W 1970 roku odszedł na emeryturę.

Za swoje wybitne osiągnięcia w pracy pedagogicznej, wychowawczej i społecznej otrzymał szereg odznaczeń państwowych i resortowych.

Zmarł 23 czerwca 1981 roku. Pochowany został na Cmentarzu Kolegiackim (obecnie Katedralnym).

W piątą rocznicę śmierci, staraniem jego wychowanków, wmurowana została w kościele ojców pijarów w Łowiczu pamiątkowa tablica.

Życie prywatne

Swoją przyszłą żonę Marię Rudzką poznał pracując w Gimnazjum s.s. Urszulanek we Włocławku. Pobrali się w 1931 roku. W 1933 r. przenieśli się do Kalisza, a od 1935 r. zamieszkali na stałe w Łowiczu.

Źródła

  • Życiorysy dyrektorów szkoły i prezesów Koła Wychowanków, wyd przez Koło Wychowanków i Wychowanek Szkół Średnich Ogólnokształcących w Łowiczu, Łowicz 1997, s. 9 - 11.
Osobiste