Kołaczyński Jan

Z Nowy Łowiczanin

Jan Kołaczyński

Jan Kołaczyński – (20 grudnia 1909 r. w Retkach – zm. 18 marca 2002 r. w Warszawie) społecznik działacz, dziennikarz, absolwent łowickiego Gimnazjum im. ks. J. Poniatowskiego. Honorowy Obywatel Łowicza.

Spis treści

Okres nauki

Szkołę Powszechną ukończył we wsi Grzybów w powiecie kutnowskim. W 1931 r. ukończył Gimnazjum męskie im. Ks. Józefa Poniatowskiego w Łowiczu, po czym wstąpił do szkoły podchorążych rezerwy. Studia prawnicze ukończył na Uniwersytecie Warszawskim. W czasie studiów pracował w Instytucie Józefa Piłsudskiego. Poza tym prowadził działalność kulturalno – oświatową we wszystkich domach studenckich w Warszawie. W okresie tym należał do Polskiej Młodzieżowej Organizacji „Wici”. Na skutek lewicowych poglądów oraz wybuchu II wojny światowej nie dostał awansu do stopnia oficera rezerwy.

Podczas wojny

Po wybuchu wojny wyjechał do Zalesia k. Łowicza, gdzie mieszkała jego rodzina. Początkowo zaangażował się jako nauczyciel na tajnych kompletach w Zdunach. Wkrótce jednak sam zorganizował komplety w Łaźnikach dla uczniów I i II klasy gimnazjum, na których nauczał języka łacińskiego, francuskiego oraz matematyki. Prowadził je do końca wojny.

Działalność po wojnie

Wręczenie tytułu Honorowego Obywatela Miasta Łowicza Janowi Kołaczyńskiemu 19.06.1998 r.

Po zakończeniu wojny wstąpił do PSL. Pracował w Wydziale Prawnym Naczelnego Komitetu PSL, kierowanego przez Stanisława Mikołajczyka,. Następnie podjął pracę jako dziennikarz w prasie ludowej: Gazeta Ludowa, Wola Ludu, Zielony Sztandar. W 1952 r., w trudnym okresie stalinowskim, został zwolniony z pracy jako człowiek politycznie niepewny.

Od 1953 r. pracował w Państwowym Wydawnictwie Rolniczym i Leśnym, jako redaktor tygodnika „Plon”. W 1957 r. był jednym z organizatorów dwutygodnika „Gospodyni Wiejska”, który po 5 latach stał się tygodnikiem „Gospodyni”. Pracował w nim od powstania pisma do 1975 r. kiedy przeszedł na emeryturę. W latach 1964 – 1984 był członkiem Zarządu Koła Wychowanek i Wychowanków Szkół Średnich Ogólnokształcących. Przez 5 lat sprawował funkcję wiceprezesa, a przez 11 lat prezesa Koła. W 1967 r. współorganizował i zakładał Towarzystwo Przyjaciół Łowicza i Ziemi Łowickiej. Początkowo był członkiem Prezydium tej organizacji, a następnie przez kilka lat wiceprezesem Zarządu. W 1970 r. z okazji Dni Łowicza zredagował Jednodniówkę – Ziemia Łowicka. Również na jego wniosek Zarząd Towarzystwa postanowił wydać periodyk pt. Roczniki Łowickie. Pierwszy numer pod redakcją Kołaczyńskiego ukazał się w 1973 r. Zredagował też trzy Biuletyny Informacyjne, omawiające Walne Zgromadzenia członków Towarzystwa. W prasie warszawskiej zamieścił również kilka drobnych informacji na temat działalności Towarzystwa.

Przez 2 lata był radnym MRN w Ursusie. Pracował w Komisji Kultury, Oświaty i Sportu Zmarł i został pochowany na Ursusie.

Odznaczenia i nagrody

Opracowania

  • Gdy Polak w Polaku jest orzeł...” rzecz o sławnych Łowiczanach, praca zbiorowa, wyd. przez UM w Łowiczu, Łowicz 2006, s. 55.
  • Z dziejów średnich szkół ogólnokształcących i koła wychowanków w Łowiczu, wyd. przez Koło Wychowanków i Wychowanek Szkół Średnich Ogólnokształcących w Łowiczu, Łowicz 2000, s. 315 – 317..
Osobiste