Oleśkiewicz Julian

Z Nowy Łowiczanin

Julian Oleśkiewicz – (ur. 11 lutego 1929 r. w Brzeziu – zm. 20 maja 1989 r. w Łowiczu), nauczyciel historii i geografii, wieloletni dyrektor Liceum Ogólnokształcącego, obecnego I LO w Łowiczu.

Spis treści

Wykształcenie

W Wodzisławiu w 1943 roku ukończył szkołę podstawową, a w 1948 roku gimnazjum ogólnokształcące.

W latach 1949 – 1952 studiował na Wydziale Humanistycznym Państwowej Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Łodzi i ukończył studia wyższe pierwszego stopnia w zakresie historii.

Egzamin magisterski zdał w 1978 roku, a w 1984 uzyskał drugi stopień specjalizacji zawodowej w zakresie nauczania historii.

Praca zawodowa

Grono pedagogiczne przed gmachem szkoły (w środkowym rzędzie drugi od lewej dyrektor Oleśkiewicz).

W 1952 roku podjął pracę we Wszechnicy Radiowej w Łodzi, skąd we wrześniu 1954 roku – decyzją Kuratorium Okręgu Szkolnego Łódzkiego – został przeniesiony do Liceum Ogólnokształcącego w Łowiczu na stanowisko nauczyciela historii. Jednocześnie od 1957 roku przez kilka lat prowadził zajęcia w Korespondencyjnym Liceum Ogólnokształcącym w Kutnie.

Od 1960 roku pełnił obowiązki kierownika Uniwersytetu dla Rodziców w Łowiczu.

W latach 1961 – 1962 nauczał geografii gospodarczej Polski w Państwowym Liceum Pielęgniarskim w Łowiczu.

W 1963 roku powołany został na stanowisko kierownika Ogniska Metodycznego Historii. Wydział Oświaty Powiatowej Rady Narodowej w Łowiczu powierzył mu z dniem 1 marca 1964 roku pełnienie obowiązków zastępcy dyrektora Liceum Ogólnokształcącego. Dyrektorem mianowany został 1 września 1964 roku. Od 1965 roku opiekował się łowicką filią Liceum Ogólnokształcącego dla Pracujących w Zgierzu i pracował tam jako nauczyciel historii i wiedzy o Polsce.

Był człowiekiem niespożytej energii i pracowitości, uzdolnionym organizatorem, walczącym zawsze i wszędzie o dobre imię i wysoki poziom szkoły, którą kierował. (...)był pedagogiem surowym, wymagającym od młodych ludzi dyscypliny(...) Któż z absolwentów i absolwentek nie pamięta przepraw z Dyrektorem za nienoszenie czapki, beretu i tarczy!? (wspomnienie Elżbiety Głowackiej - Katarzyńskiej).

Przez dwie kadencje był radnym Miejskiej Rady Narodowej. Od 1978 roku był członkiem Komisji Wychowania, Oświaty, Kultury i Spraw Socjalnych Miejskiej Rady Narodowej.

Zmarł nagle 20 maja 1989 roku w Łowiczu. Pochowany na Cmentarzu Kolegiackim.

Odznaczenia

Za zasługi i osiągnięcia otrzymał następujące odznaczenia i nagrody:

  • Złota Odznaka ZNP (1964 r.),
  • Honorowa Odznaka Województwa Łódzkiego (1965 r.),
  • Złoty Krzyż Zasługi (1968 r.),
  • Nagroda III stopnia Ministra Oświaty i Wychowania (1972 r.),
  • Medal Komisji Edukacji Narodowej (1976 r.),
  • Złota Odznaka OHP (1982 r.),
  • Medal 40-lecia Polski Ludowej (1984 r.),
  • Odznaka za Zasługi dla Województwa Skierniewickiego (1987 r.).

Zobacz też

Opracowania

  • Z dziejów średnich szkół ogólnokształcących i koła wychowanków w Łowiczu, wyd. przez Koło Wychowanków i Wychowanek Szkół Średnich Ogólnokształcących, Łowicz 2000, s.163 - 164.
Osobiste