Perzyna Józef

Z Nowy Łowiczanin

Józef Perzyna
Dyrektor Józef Perzyna podczas jednej ze szkolnych uroczystości w latach 80.

Józef Perzyna - (ur. 31 maja 1904 r. w Niedźwiadzie - zm. 20 marca 1998 r. ) nauczyciel, wieloletni dyrektor Szkoły Podstawowej nr 3 w Łowiczu.

Spis treści

Wykształcenie

Ukończył 4 oddziały Szkoły Powszechnej w Niedźwiadzie. W latach 1919 - 1924 uczęszczał do Państwowego Męskiego Seminarium Nauczycielskiego w Łowiczu. W roku szkolnym 1929 - 1930 uczęszczał na Wyższy Kurs Nauczycielski w Warszawie do grupy matematyczno - fizycznej.

Praca zawodowa

Pierwszą pracę wykonywał w Szkole Powszechnej w Chruślinie, gdzie uczył w latach 1927 - 1930. Dzięki jego inicjatywie powstała tam Spółdzielnia Uczniowska, której zadaniem było zaopatrywanie w materiały piśmiennicze tak macierzystej placówki jak i szkół z okolicznych gmin. W tym samym czasie prowadził w ognisku Związku Nauczycielstwa Polskiego działalność, która zaowocowała zorganizowaniem coczwartkowych zawodów piłki siatkowej nauczycieli z całej gminy.

1 stycznia 1931 roku został przeniesiony do Szkoły Powszechnej nr 2, a od 31 sierpnia 1932 roku zaczął pracę w Szkole Powszechnej nr 3, w której pracował do czasu przejścia na emeryturę, tzn. do 31 sierpnia 1972 r.

W SP 3

W Szkole Powszechnej nr 3 zorganizował Spółdzielnię Uczniowską, którą prowadził do końca roku szkolnego 1936/1937. Od tego momentu został kierownikiem tej placówki. W 1937 r. nawiązał kontakt z dowódcą 10 PP Marianem Krudowskim. Wkrótce 10 PP objął opiekę nad szkołą. W roku szkolnym 1938/ 1938 na wniosek kierownika Perzyny oraz Rady Pedagogicznej, szkole nadano imię 10 PP. 27 czerwca 1939 r. kierownik został odznaczony Odznaką 10 Pułku Piechoty.

Od 1932 r. pełnił funkcję skarbnika w Zarządzie Oddziału Powiatowego ZNP. W październiku 1937 r. był jednym z organizatorów i uczestników strajku szkolnego.

Okupacja

Budynek przy Armii Krajowej należący do szkoły został przejęty przez szkołę niemiecką. Z tego powodu zajęcia – dopuszczone przez okupanta w ograniczonym zakresie na poziomie szkoły podstawowej – odbywały się w pomieszczeniach, które zostały udostępnione właśnie dzięki staraniom kierownika Perzyny. Zajęcia odbywały się m.in. w Szkole Handlowej, w domku na terenie Szkoły nr 2, na ul. Mostowej nr 3, u państwa Mielczarskich na Armii Krajowej, w byłej korkowni na ul. Blich oraz z przy ul. 3 Maja. Starania kierownika dotyczące warunków nauczania posunęły się do tego stopnia, że namówił on uczniów aby w tornistrach przynosili węgiel do opalania sal lekcyjnych.

W czasie wojny Józef Perzyna prowadził również tajne nauczanie. Odbywało się ono w grupach 3 - 4 osobowych w jego własnym mieszkaniu lub w mieszkaniu kolegów.

W 1941 r. ponownie zaangażował wsie w działalność związkową. Pełnił funkcje tajnego skarbnika i łącznika powiatowego w Tajnej Organizacji Nauczycielskiej.

Po wojnie

Podjął się organizacji nauki w macierzystym budynku Szkoły nr 3. Od lutego 1945 r. rozpoczęła się w nim nauka.

W latach 1950 - 1957 oprócz funkcji kierownika szkoły był również instruktorem matematyki w Powiatowym Ośrodku Doskonalenia Oświatowego. W tym okresie placówka szkolna stała się dla Ministerstwa Oświaty i Kuratorium Oświaty miejscem organizowania kursów szkoleniowych przyszłych inspektorów.

W latach 1950 – 1952 przy pomocy Komitetu Rodzicielskiego, nauczycieli oraz dzieci doprowadził do przeniesienia przyznanego szkole baraku poniemieckiego z ul. Łęczyckiej na teren szkoły, który miał służyć za salę gimnastyczną ze sceną oraz salę lekcyjną z szatnią.

W czerwcu 1959 r. dzięki jego inicjatywie rozpoczęto budowę nowego gmachu szkolnego przy zbiegu ulic Grunwaldzkiej i Poznańskiej. Swoim autorytetem wpłynął na rodziców, którzy aktywnie współpracowali przy budowie szkoły. Dbał również o jej otocznie, w związku z tym kazał posadzić przy szkole las sosnowo – brzozowo – dębowy.

Życie prywatne

28 grudnia 1932 r. Józef Perzyna poślubił Marię Konarską, ówczesną nauczycielkę w Szkole Powszechnej w Kiernozi. W 1934 roku państwu Perzynom urodziła się córka Mirosława – późniejsza absolwentka handlu zagranicznego. Wyszła za mąż i mieszkała w Warszawie, zginęła w Szwecji 8 sierpnia 1970 r. pozostawiając po sobie 6 – letnią córkę Agatę. Maria Perzyna zmarła we wrześniu 1980 r. Po jej śmierci opiekę nad Józefem Perzyną, który w 1972 roku przeszedł na emeryturę -objęły siostry z PCK. Resztę życia spędził w Domu Opieki Wycześniak. Zmarł 20 marca 1998 r.

Odznaczenia

Opracowania

  • Pieścik Eliza, Józef Perzyna - pół wieku w służbie młodzieży, [w:] Nowy Łowiczanin, nr 12/1998, s. 19.
Osobiste