Rodzina Konopczyńskich

Z Nowy Łowiczanin

(Różnice między wersjami)
(Historia warsztatu rodziny Konopczyńskich)
 
(Nie pokazano 2 wersji pomiędzy niniejszymi.)
Linia 2: Linia 2:
== Historia warsztatu rodziny Konopczyńskich ==
== Historia warsztatu rodziny Konopczyńskich ==
-
Dzieje warsztatu Konopczyńskich rozpoczynają się już w I połowie XIX wieku od Franciszka Konopczyńskiego. To on zapoczątkował zainteresowanie rodziny ceramiką. Warsztat po Franciszku przejął jego syn Jan, a następnie syn Jana ,urodzony w 1868r. Walenty, który odziedziczył garncarnie  
+
 
 +
Dzieje warsztatu Konopczyńskich rozpoczynają się już w I połowie XIX wieku od Franciszka Konopczyńskiego. To on zapoczątkował zainteresowanie rodziny ceramiką. Warsztat po Franciszku przejął jego syn Jan, a następnie syn Jana, urodzony w 1868r. Walenty, który odziedziczył garncarnie  
w 1894 r. Walenty Konopczyński pracując w fabryce majoliki w [http://pl.wikipedia.org/wiki/Niebor%C3%B3w Nieborowie] zdobywał nowe umiejętności, które później wykorzystywał w swoim warsztacie garncarskim. Po roku 1918 rozpoczęły się lepsze czasy dla warsztatu rodzinnego Konopczyńskich. Walenty wspólnie z synem Stefanem, a następnie z żoną Leokadią i córką Aleksandrą wykonywali w swoim zakładzie ceramikę, która znacznie odbiegała od wzorów ludowych zarówno w technice produkcji, wyglądzie, jak i sposobie dekoracji. Z niewielkimi zmianami styl ten – umownie zwany “bolimowskim” dotrwał do dziś.
w 1894 r. Walenty Konopczyński pracując w fabryce majoliki w [http://pl.wikipedia.org/wiki/Niebor%C3%B3w Nieborowie] zdobywał nowe umiejętności, które później wykorzystywał w swoim warsztacie garncarskim. Po roku 1918 rozpoczęły się lepsze czasy dla warsztatu rodzinnego Konopczyńskich. Walenty wspólnie z synem Stefanem, a następnie z żoną Leokadią i córką Aleksandrą wykonywali w swoim zakładzie ceramikę, która znacznie odbiegała od wzorów ludowych zarówno w technice produkcji, wyglądzie, jak i sposobie dekoracji. Z niewielkimi zmianami styl ten – umownie zwany “bolimowskim” dotrwał do dziś.
 +
Jego charakterystyczne cechy to: biała lub jasnokremowa szklista polewa oraz zdobienie malaturą złożoną z barwnych motywów roślinnych i zwierzęcych. Najbardziej charakterystycznym motywem jest ”bolimowski ptaszek”, symbolizujący zapewne cały ” ptasi rodzaj” w ogóle, jako że nie można przypisać go do żadnego konkretnego gatunku. “Bolimowskiego ptaszka” często zastępują mniej lub bardziej stylizowane koguciki, gołąbki, wróbelki, sikorki i motylki. Elementy roślinne to zwykle polne kwiaty, gałązki drzew, kłosy zbóż, czy źdźbła traw. Ornamenty te o bardzo zróżnicowanej i nieco wymyślnej kolorystyce mają również wymyślne kształty, na czym zresztą polega ich cała uroda.
Jego charakterystyczne cechy to: biała lub jasnokremowa szklista polewa oraz zdobienie malaturą złożoną z barwnych motywów roślinnych i zwierzęcych. Najbardziej charakterystycznym motywem jest ”bolimowski ptaszek”, symbolizujący zapewne cały ” ptasi rodzaj” w ogóle, jako że nie można przypisać go do żadnego konkretnego gatunku. “Bolimowskiego ptaszka” często zastępują mniej lub bardziej stylizowane koguciki, gołąbki, wróbelki, sikorki i motylki. Elementy roślinne to zwykle polne kwiaty, gałązki drzew, kłosy zbóż, czy źdźbła traw. Ornamenty te o bardzo zróżnicowanej i nieco wymyślnej kolorystyce mają również wymyślne kształty, na czym zresztą polega ich cała uroda.
Za swoje wyroby Konopczyńscy otrzymali wiele nagród oraz odznaczeń resortowych  
Za swoje wyroby Konopczyńscy otrzymali wiele nagród oraz odznaczeń resortowych  
i państwowych, ceramika Konopczyńskich prezentowana była na wielu wystawach w kraju i za granicą. Od roku 1981 w warsztacie rodzinnym podjął pracę syn Stefana – Jan Kanty Andrzej, za którego sprawą przeprowadzono gruntowny remont i modernizację w warsztacie.
i państwowych, ceramika Konopczyńskich prezentowana była na wielu wystawach w kraju i za granicą. Od roku 1981 w warsztacie rodzinnym podjął pracę syn Stefana – Jan Kanty Andrzej, za którego sprawą przeprowadzono gruntowny remont i modernizację w warsztacie.
 +
Obecnie, po śmierci Stefana Konopczyńskiego (2001 r.) pracą w garncarni zajmuje się Jan, któremu pomaga cała rodzina: córka Dorota maluje wyroby; syn Przemysław, choć sam też umie toczyć, przeważnie wykańcza utoczone przez ojca przedmioty, dokleja uszy; zięć Paweł, który również opanował sztukę toczenia, pomaga przy wypałach; żona Krystyna zajmuje się sprzedażą ceramiki a najmłodszy, nieletni jeszcze syn Michał przygotowuje się do pracy w rodzinnym warsztacie.
Obecnie, po śmierci Stefana Konopczyńskiego (2001 r.) pracą w garncarni zajmuje się Jan, któremu pomaga cała rodzina: córka Dorota maluje wyroby; syn Przemysław, choć sam też umie toczyć, przeważnie wykańcza utoczone przez ojca przedmioty, dokleja uszy; zięć Paweł, który również opanował sztukę toczenia, pomaga przy wypałach; żona Krystyna zajmuje się sprzedażą ceramiki a najmłodszy, nieletni jeszcze syn Michał przygotowuje się do pracy w rodzinnym warsztacie.
Linia 13: Linia 16:
* [http://folky.pl/ Strona warszawskiego sklepu, w którym można kupić ceramikę Konopczyńskich]
* [http://folky.pl/ Strona warszawskiego sklepu, w którym można kupić ceramikę Konopczyńskich]
* [http://bolimow.net/ Oficjalna strona Bolimowa]
* [http://bolimow.net/ Oficjalna strona Bolimowa]
 +
[[Kategoria:Mieszkańcy]]

Aktualna wersja na dzień 13:50, 22 kwi 2013

Konopczyńscy - wielopokoleniowa rodzina związana z Bolimowem, zajmująca się ceramiką.

Historia warsztatu rodziny Konopczyńskich

Dzieje warsztatu Konopczyńskich rozpoczynają się już w I połowie XIX wieku od Franciszka Konopczyńskiego. To on zapoczątkował zainteresowanie rodziny ceramiką. Warsztat po Franciszku przejął jego syn Jan, a następnie syn Jana, urodzony w 1868r. Walenty, który odziedziczył garncarnie w 1894 r. Walenty Konopczyński pracując w fabryce majoliki w Nieborowie zdobywał nowe umiejętności, które później wykorzystywał w swoim warsztacie garncarskim. Po roku 1918 rozpoczęły się lepsze czasy dla warsztatu rodzinnego Konopczyńskich. Walenty wspólnie z synem Stefanem, a następnie z żoną Leokadią i córką Aleksandrą wykonywali w swoim zakładzie ceramikę, która znacznie odbiegała od wzorów ludowych zarówno w technice produkcji, wyglądzie, jak i sposobie dekoracji. Z niewielkimi zmianami styl ten – umownie zwany “bolimowskim” dotrwał do dziś.

Jego charakterystyczne cechy to: biała lub jasnokremowa szklista polewa oraz zdobienie malaturą złożoną z barwnych motywów roślinnych i zwierzęcych. Najbardziej charakterystycznym motywem jest ”bolimowski ptaszek”, symbolizujący zapewne cały ” ptasi rodzaj” w ogóle, jako że nie można przypisać go do żadnego konkretnego gatunku. “Bolimowskiego ptaszka” często zastępują mniej lub bardziej stylizowane koguciki, gołąbki, wróbelki, sikorki i motylki. Elementy roślinne to zwykle polne kwiaty, gałązki drzew, kłosy zbóż, czy źdźbła traw. Ornamenty te o bardzo zróżnicowanej i nieco wymyślnej kolorystyce mają również wymyślne kształty, na czym zresztą polega ich cała uroda. Za swoje wyroby Konopczyńscy otrzymali wiele nagród oraz odznaczeń resortowych i państwowych, ceramika Konopczyńskich prezentowana była na wielu wystawach w kraju i za granicą. Od roku 1981 w warsztacie rodzinnym podjął pracę syn Stefana – Jan Kanty Andrzej, za którego sprawą przeprowadzono gruntowny remont i modernizację w warsztacie.

Obecnie, po śmierci Stefana Konopczyńskiego (2001 r.) pracą w garncarni zajmuje się Jan, któremu pomaga cała rodzina: córka Dorota maluje wyroby; syn Przemysław, choć sam też umie toczyć, przeważnie wykańcza utoczone przez ojca przedmioty, dokleja uszy; zięć Paweł, który również opanował sztukę toczenia, pomaga przy wypałach; żona Krystyna zajmuje się sprzedażą ceramiki a najmłodszy, nieletni jeszcze syn Michał przygotowuje się do pracy w rodzinnym warsztacie.

Linki zewnętrzne

Osobiste