Wyszyński Hipolit

Z Nowy Łowiczanin

(Różnice między wersjami)
 
(Nie pokazano 16 wersji pomiędzy niniejszymi.)
Linia 1: Linia 1:
 +
[[Plik:wyszynski.jpg|thumb|left|250px|Hipolit Wyszyński - pierwszy naczelnik OSP w Łowiczu. Zbiory [[Archiwum Państwowe]]go m. st. Warszawy Oddział w Łowiczu, Stacja Naukowa MOBN w Łowiczu.]]
'''Hipolit Wyszyński''' (ur. 16 lipca 1833 r. w [http://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81om%C5%BCa Łomży] – zm. 31 maja 1888 r. w [http://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81owicz Łowiczu]) pierwszy naczelnik [[Ochotnicza Straż Pożarna w Łowiczu| Ochotniczej Straży Pożarnej w Łowiczu]].
'''Hipolit Wyszyński''' (ur. 16 lipca 1833 r. w [http://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81om%C5%BCa Łomży] – zm. 31 maja 1888 r. w [http://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81owicz Łowiczu]) pierwszy naczelnik [[Ochotnicza Straż Pożarna w Łowiczu| Ochotniczej Straży Pożarnej w Łowiczu]].
Linia 25: Linia 26:
== Zobacz też: ==
== Zobacz też: ==
-
[[Ochotnicza Straż Pożarna]] w Łowiczu
+
[[Ochotnicza Straż Pożarna w Łowiczu]]
== Porównaj: ==
== Porównaj: ==
Linia 32: Linia 33:
== Źródła ==
== Źródła ==
-
+
*[[Archiwum Państwowe]] m. st. Warszawy Oddział w Łowiczu, Stacja Naukowa MOBN w Łowiczu, sygn. 165.
*[[Wojtylak Marek]], ''Pierwszy naczelnik łowickiej straży'', [w:] ''Masovia Mater'', nr 14/2006, s. 3.
*[[Wojtylak Marek]], ''Pierwszy naczelnik łowickiej straży'', [w:] ''Masovia Mater'', nr 14/2006, s. 3.
*Owczarek Alina, ''Z zagadnień kultury w Łowiczu w okresie niewoli'', Łowicz 1979.
*Owczarek Alina, ''Z zagadnień kultury w Łowiczu w okresie niewoli'', Łowicz 1979.
 +
[[Kategoria: Społecznicy]][[Kategoria: Urzędnicy]]

Aktualna wersja na dzień 12:24, 27 paź 2011

Hipolit Wyszyński - pierwszy naczelnik OSP w Łowiczu. Zbiory Archiwum Państwowego m. st. Warszawy Oddział w Łowiczu, Stacja Naukowa MOBN w Łowiczu.

Hipolit Wyszyński (ur. 16 lipca 1833 r. w Łomży – zm. 31 maja 1888 r. w Łowiczu) pierwszy naczelnik Ochotniczej Straży Pożarnej w Łowiczu.

Jego ojciec był kancelistą Trybunału Cywilnego, oraz asesorem Sądu Kryminalnego Guberni Płockiej i Augustowskiej. Po ukończeniu sześciu klas gimnazjum gubernialnego w 1851 r. Hipolit wstąpił do Seminarium Diecezjalnego w Płocku. Pięć lat kształcił się jako alumn w seminariach duchownych Płocka, Pułtuska i Sejn. Jednak w przyjęciu święceń kapłańskich przeszkodziła mu nagła choroba.

Spis treści

Praca zawodowa

By zapewnić utrzymanie sobie i owdowiałej matce, podjął pracę guwernera w majątku Ignacego Strzeszewskiego, dziedzica Podlecka i Bulkowa w powiecie płockim. Po dwóch latach zdecydował się porzucić prace nauczyciela i objąć posadę rządową. Po zdaniu egzaminu z języka rosyjskiego przed komisją działającą przy Rządzie Gubernialnym Płockim i za wstawiennictwem wuja, obrońcy sądowego, Karola Jezierskiego, otrzymał w 1860 r. stanowisko aplikanta kancelarii Sądu Pokoju Okręgu Mławskiego. Wkrótce otrzymał posadę sekretarza miasta Mławy. W listopadzie 1862 r., decyzją Rządu Płockiego, w skutek podejrzeń o przyjęcie łapówki za uwolnienie aresztanta, przeniesiony został służbowo na stanowisko sekretarza kwaterunkowego w Ostrołęce. Tuż po objęciu urzędu w Ostrołęce ożenił się z Ludwiką Solms, mieszkanką Mławy. W kwietniu 1864 r., Rząd Gubernialny Warszawski mianował go inspektorem policji przy Magistracie miasta Łowicza. Nominację poprzedziła korespondencja między Rządem Gubernialnym a Generał-Policmajstrem Królestwa Polskiego, w której uzasadniano potrzebę utworzenia urzędu inspektora liczebnością miasta, mającego wtedy ok. 6 tys. mieszkańców, oraz tym, że wszelkimi czynnościami biurowo-policyjnymi obciążony był dotychczas sekretarz miasta. W 1867 r. Wyszyńskiemu powierzono stanowisko pomocnika naczelnika powiatu do spraw policyjnych w nowoutworzonym Urzędzie Powiatowym w Łowiczu. Kierował Wydziałem Wojskowo-Policyjnym, zajmującym się m.in. dostarczaniem wojsku kwater i podwód, prowadzeniem ksiąg ludności, zarządem aresztami, udzielaniem pomocy materialnej dymisjonowanym wojskowym i ich rodzinom, sprawami lekarsko-policyjnymi, celnymi itp. W gestii zastępcy naczelnika leżały również sprawy bezpieczeństwa i ochrony przeciwpożarowej.

Naczelnik

W marcu 1879 r. władze carskie wyraziły zgodę na powołanie straży ogniowej w Łowiczu i wskazanie osoby Hipolita Wyszyńskiego na jej naczelnika. Za oficjalną datę inauguracji działalności łowickiej straży ogniowej uważa się dzień 4 lipca 1879 r. Po nabożeństwie w kolegiacie odbyła się na Rynku Starego Miasta uroczysta defilada drużyny strażackiej, składającej się z pięciu oddziałów. Przy dźwiękach orkiestry, starszyzna straży, ubrana w galowe mundury, przemaszerowała z przedstawicielami władz do domu naczelnika Wyszyńskiego przy ul. Podrzecznej 98 (obecnie nr 32), gdzie podjęta została obiadem. Pod jego wodzą straż wyróżniała się pięknym umundurowaniem, była świetnie wyposażona w sprzęt gaśniczy, miała nawet swą własną orkiestrę i teatr.

Samobójcza śmierć

31 maja 1888 r. w swoim mieszkaniu, Hipolit Wyszyński postrzelił się śmiertelnie z rewolweru. Według opinii lekarza łowickiego szpitala powiatowego, Zygmunta Kaczkowskiego, przyczyną samobójczej śmierci naczelnika były często powtarzające się bóle głowy, spowodowane nagłymi uderzeniami krwi do mózgu oraz początki rozstroju psychicznego. Po śmierci męża, Ludwika Wyszyńska podjęła starania o uzyskanie po nim pensji emerytalnej. Dopiero po czterech latach Warszawski Generał-Gubernator przyznał jej emeryturę w wysokości 129 rb. i 70 kop. Kwota ta miała zapewnić utrzymanie wdowie Wyszyńskiej i jej ośmiorgu dzieciom.

Bibliofil

Wyszyński zgromadził księgozbiór, liczący 1140 woluminów o urozmaiconej tematyce w języku polskim, jak i rosyjskim, pośród których widniało wiele cennych egzemplarzy. Wdowa Ludwika wystąpiła do władz o koncesję na prowadzenie czytelni w Łowiczu, ale wobec bezskuteczności tych starań postanowiła książki sprzedać. Księgozbiór został zgłoszony na licytacji w Łowiczu 1 października 1888.

Zobacz też:

Ochotnicza Straż Pożarna w Łowiczu

Porównaj:

Hipolit Wyszyński na Wikipedia

Źródła

  • Archiwum Państwowe m. st. Warszawy Oddział w Łowiczu, Stacja Naukowa MOBN w Łowiczu, sygn. 165.
  • Wojtylak Marek, Pierwszy naczelnik łowickiej straży, [w:] Masovia Mater, nr 14/2006, s. 3.
  • Owczarek Alina, Z zagadnień kultury w Łowiczu w okresie niewoli, Łowicz 1979.
Osobiste